راهکارهای ارتقای تعامل پلیس و دستگاه قضایی در فرآیند جرمیابی
کلمات کلیدی:
جرمیابی, تعامل سازمانی, پلیس, دستگاه قضایی, تحقیقات مقدماتی, عدالت کیفری, ضابطان دادگستریچکیده
فرآیند جرمیابی بهعنوان یکی از مهمترین مراحل نظام عدالت کیفری، نقش تعیینکنندهای در کشف حقیقت، شناسایی مرتکبان، حفظ ادله و تحقق عدالت دارد. در این میان، تعامل میان پلیس و دستگاه قضایی بهعنوان دو نهاد اصلی در تحقیقات مقدماتی، از عوامل اساسی در افزایش کارآمدی، سرعت و مشروعیت فرآیند کشف جرم محسوب میشود. هدف این مقاله، بررسی چالشهای موجود در تعامل پلیس و دستگاه قضایی و ارائه راهکارهایی برای ارتقای این تعامل در فرآیند جرمیابی است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی ـ توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای، نظریههای جرمشناسی، مطالعات پلیسی و ادبیات عدالت کیفری به بررسی ابعاد مختلف تعامل سازمانی میان پلیس و دستگاه قضایی پرداخته است. یافتهها نشان میدهد که عواملی نظیر ابهام در حدود اختیارات، ضعف آموزش مشترک، نبود سامانههای اطلاعاتی یکپارچه، فقدان استانداردهای مشترک در مستندسازی، غلبه رویکرد سلسلهمراتبی و ضعف اعتماد سازمانی از مهمترین موانع تعامل مؤثر میان این دو نهاد هستند. همچنین نتایج حاکی از آن است که ارتقای تعامل نیازمند اصلاحات همزمان در حوزههای حقوقی، سازمانی، آموزشی، فناورانه و فرهنگی است. بر این اساس، راهکارهایی مانند تدوین آییننامه جامع تعامل در جرمیابی، تشکیل کارگروههای مشترک تخصصی، طراحی سامانههای اطلاعاتی مشترک، استانداردسازی گزارشهای پلیسی و دستورهای قضایی، توسعه آموزشهای مشترک و تقویت پلیس تخصصی پیشنهاد شده است. در نهایت، مقاله نتیجه میگیرد که تعامل ساختارمند، پاسخگو و تخصصمحور میان پلیس و دستگاه قضایی میتواند علاوه بر ارتقای کیفیت جرمیابی، موجب کاهش اطاله دادرسی، افزایش اعتبار ادله، حمایت بهتر از حقوق شهروندی و تقویت اعتماد عمومی به نظام عدالت کیفری شود.
دانلودها
مراجع
Ashworth, A. (2015). Sentencing and Criminal Justice. Cambridge University Press.
Babaei, M. A. (2024). Clinical Criminology (4th ed.). Mizan.
Bradford, B. (2015). Trust, Legitimacy and Cooperation in Criminal Justice. European Journal of Criminology, 12(4), 451-467.
Coleman, J. S. (2014). Foundations of Social Theory. Harvard University Press.
Ebrahimi, S. (2024). Criminology of Prevention, Vol. 1. Mizan Publications.
Fielding, N. (2013). Professionalism and Police Decision Making. Policing, 7(2), 123-139.
Goldstein, H. (2017). Policing a Free Society. Oxford University Press.
Hough, M. (2013). Procedural Justice and Professional Policing. Criminology and Criminal Justice, 13(1), 29-45.
Johnston, L. (2014). Police and Prosecutorial Cooperation in Criminal Investigations. Criminal Justice Review, 39(2), 146-162.
Jones, T. (2016). Police Governance and Judicial Interaction. Policing and Society, 26(5), 501-520.
Keramati Moazz, H. (2024). Criminology (New Discussions in Criminology). Tehran: Sahami Publications.
Maguire, M. (2012). The Oxford Handbook of Criminology. Oxford University Press.
Mawby, R. (2015). Criminal Justice Coordination and Police Efficiency. International Journal of Law, Crime and Justice, 43(3), 233-248.
Mohseni, F. (2024). Theories of Criminology (2 ed.). Judiciary Press and Publications Center.
Mostafapour, M. (2024). Criminology of Juvenile Criminal Law. Mizan Legal Foundation.
Newburn, T. (2017). Criminology. Routledge.
Paknezhad, A. (2025). Principles of Criminology (3rd ed.). Mizan.
Reiner, R. (2012). The Politics of Police Reform. British Journal of Criminology, 52(4), 761-780.
Rhodes, R. (2018). Criminal Investigation and Police Accountability. Springer.
Shiri, A. (2024). Guide to Criminology of Convicts (1st Edition ed.). Mizan Publications.
White, R., & Haines, F. (2024). Crime and Criminology (13th ed.). Research Institute of Hawzah and University.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Arash Sabahi (Author); Saleh Abdinejad; Hassan Alipour (Author)

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.