تحلیل مسئولیت مدنی پیمانکاران فناوری اطلاعات در برابر حملات سایبری به سیستمهای کنترل صنعتی در پالایشگاههای پارس جنوبی
کلمات کلیدی:
مسئولیت مدنی, پیمانکار فناوری اطلاعات, حمله سایبری, سیستمهای کنترل صنعتی, پالایشگاههای پارس جنوبیچکیده
تحول دیجیتال در صنعت نفت و گاز، بهویژه در زیرساختهای حساس نظیر پالایشگاههای پارس جنوبی، اگرچه موجب افزایش بهرهوری، یکپارچگی دادهها، اتوماسیون و کاهش هزینههای عملیاتی شده است، اما همزمان سطح حمله سایبری را نیز بهطور معناداری گسترش داده است. در این میان، پیمانکاران فناوری اطلاعات که در طراحی، نصب، نگهداری، بهروزرسانی، پشتیبانی و یکپارچهسازی سامانههای فناوری عملیاتی و سیستمهای کنترل صنعتی نقش محوری دارند، در صورت وقوع حملات سایبری میتوانند در معرض مسئولیت مدنی قرار گیرند. مسئله اصلی این مقاله آن است که مبنای مسئولیت مدنی این پیمانکاران در برابر خسارات ناشی از حمله به سامانههای کنترل صنعتی در پالایشگاههای پارس جنوبی چیست؟. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و رویکردی استدلالی، ضمن بهرهگیری از منابع حقوقی، استانداردهای امنیت صنعتی و تجربه حملات مهم سایبری، نشان میدهد که صرف استناد پیمانکار به پیچیدگی فنی یا حرفهای بودن مخاطرات، برای رهایی از مسئولیت کفایت نمیکند؛ بلکه هرگاه قصور در طراحی امن، تفکیک شبکه، مدیریت وصلههای امنیتی، کنترل دسترسی، ثبت رخداد، پایش مستمر یا آموزش کاربران اثبات شود، مسئولیت مدنی وی قابل استقرار خواهد بود. همچنین مقاله نتیجه میگیرد که در قراردادهای فناوری اطلاعات مربوط به زیرساختهای حیاتی، باید الگوی سنتی تعهد به وسیله به نفع تعهد حرفهایِ مشدد بازخوانی شود و در کنار آن، سازوکارهای قراردادی نظیر تقسیم ریسک، بیمه سایبری، تعهدات صریح انطباق با استانداردها و شروط بازرسی امنیتی تقویت گردد.
دانلودها
مراجع
Amini, R. (2021). Cyber Law and Liability Arising from Information Security Breaches. Jangal.
Hosseini, S. M. (2020). Legal Analysis of Critical Infrastructure Security in Iran. Journal of Public Law Studies, 21(3), 133-160.
Ibn-Najjar, M. (2019). Civil Liability and Compensation for Damage in Iranian Law. Mizan.
Jafari Langroudi, M. J. (2008). Legal Terminology. Ganj Danesh.
Katouzian, N. (2007). Extra-Contractual Obligations: Civil Liability. University of Tehran Press.
Katouzian, N. (2009). General Rules of Contracts. Sherkat-e Sahami Enteshar.
Langner, R. (2011). Stuxnet: Dissecting a Cyberwarfare Weapon. IEEE Security & Privacy, 9(3), 49-51.
Makarem Shirazi, N. (1990). Al-Qawa'id al-Fiqhiyyah. Imam Ali ibn Abi Talib School.
Miller, B., & Rowe, D. (2012). A Survey of SCADA and Critical Infrastructure Incidents. Proceedings of the 1st Annual Conference on Research in Information Technology,
Mohaqeq Damad, S. M. (2010). Rules of Jurisprudence, Civil Section. Center for Islamic Sciences Publishing.
Nobakht, S. (2021). Civil Liability Arising from Data Breach and Cybersecurity. SAMT.
Pour-Ostad, A. (2018). Foundations of Professional Civil Liability. Khorsandi.
Safaei, S. H., & Rahimi, H. (2012). Civil Liability and Compensation for Damage. SAMT.
Salehi, H. (2022). Civil Liability Arising from Emerging Technology Risks. Journal of the Faculty of Law and Political Science, 51(4), 57-84.
Stouffer, K., Stouffer, K., Pease, M., Tang, C., Zimmerman, T., Pillitteri, V., & Thompson, M. (2023). Guide to Operational Technology (OT) Security (NIST Special Publication 800-82 Rev. 3, Issue.
Taghizadeh, M. (2022). Contractual Liability in Information Technology Projects. Quarterly Journal of Private Law Research, 19(2), 85-112.
Weaver, N. (2014). ICS Security: Industrial Control Systems in the Digital Age. Communications of the Acm, 57(7), 28-30.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1403 Naser Mohammadnejad (Author); Seyed Mostafa Hashemi
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
