اعتبار فقهی وحقوقی قراردادهای مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان عامل الکترونیکی در انعقاد معامله
کلمات کلیدی:
اعتبار فقهی وحقوقی, قرارداد, هوش مصنوعی, عامل الکترونیکی, انعقاد معاملهچکیده
هدف این است که با بررسی مبانی فقهی و حقوقی ایران، اعتبار قراردادهایی که هوش مصنوعی در انعقاد آنها نقش عامل الکترونیکی دارد، مشخص شود. زمینه تحقیق، مفاهیم بنیادین حقوق قراردادها مانند اراده، اهلیت، و تراضی در عصر دیجیتال است، و این بررسی با توجه به فقدان شعور و اراده مستقل در هوش مصنوعی، نقش آن را به عنوان ابزار یا عامل مستقل مورد تحلیل قرار میدهد تا روشن شود قراردادها در کدام سناریو معتبر و در کدام سناریو باطل تلقی میشوند. این تحقیق از نوع نظری بوده و به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است یافتهها نشان میدهند اعتبار قراردادهای هوش مصنوعی منوط به اهلیت و اراده عامل انسانی است؛ در صورت نقش ابزاری هوش مصنوعی، معامله صحیح و در صورت استقلال آن، معامله باطل است و مسئولیت به انسان بازمیگردد. قراردادهای هوش مصنوعی در صورت نقش ابزاری معتبر و در صورت استقلال عامل، باطلند؛ مسئولیت همواره با انسان است.
دانلودها
مراجع
Ahmadi, S. A.-A., Darayi, M., Salamzadeh, A., & Jafari, M. (2013). Artificial Intelligence and Business Opportunities: Identifying the Functions of Artificial Intelligence in Creating Competitive Advantage for Technology-Based Businesses (A Study of the Computer Games Industry). Journal of Entrepreneurship Development, 6(2), 7-26.
Arasteh, H. (2017). Virtual University. Rahyaft(28).
Bakouei, F., & Zendeh Rouh, S. (2007). Book of Science and Technology of the Month. Ketab-e Mah-e Olum va Fonoun(99), 29-30.
Dehkhoda, A. A. (1998). Dehkhoda Dictionary. University of Tehran.
Katouzian, N. (1990). Testament in Iranian Civil Law. Sherkat-e Sahami-ye Enteshar.
Katouzian, N. (2016). Specific Contracts. Sherkat-e Sahami-ye Enteshar.
Matlabi, K. (2014). A Philosophical Examination of the Possibility of Strong Artificial Intelligence in Light of Different Views on the Mind-Body Problem. (1), 173-196.
Nouri, M. A., & Nakhjavani, R. (2017). Electronic Commerce Law (1 ed.). Ganj Danesh Library.
Qaemi-Nia, A. (2006). Religion and Artificial Intelligence. Zehn, 7(25), 23-26.
Safaei, S. H. (2000). Introductory Civil Law Course: General Rules of Contracts. Mizan.
Saleh-Abadi, R., Rasekh, M., & Talebpour, A. (2019). Determining the Scope of Artificial Intelligence Research from the Perspective of Rights and Public Interest. Shahid Beheshti University, Faculty of Law.
Sarabadani, A., & Amir, F. (2018). Artificial Intelligence and Expert Systems. Jaliz Publishing.
Shayegan, S. A. (1945). Civil Law of Iran (3 ed.). Taha Publications.
Whitby, B., Majdfar, H., & Bahrani, A. (2017). Artificial Intelligence Made Simple.
دانلودها
چاپ شده
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Mohammad Amin Rezvani
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
