Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی در دست انتشار 1405 02 01 Application of Restorative Processes in the Field of Corporate Crimes کاربست فرایندهای ترمیمی در حوزه جرایم شرکتی 1 16 FA فرزانه نجفیان دکتری، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه تربیت مدرس ، تهران، ایران محمد فرجیها دانشیار، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران سید درید موسوی مجاب استادیار، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 1404 09 01 <p>The paradigm of restorative justice, within a holistic approach, seeks to respond to the needs arising from the occurrence of crime. Various countries, by employing this approach in the context of corporate crimes and by expanding the concept of “restorative processes,” while engaging with actors who are generally rational and calculative, have identified the harms resulting from this category of offenses and, through responses such as compensation contingent upon suspension of punishment, correction of criminogenic conditions and practices, self-regulation, exemplary reparation, and community service, have formulated new criminal policy frameworks. The findings of this article, developed using a descriptive–analytical method, indicate that the criminal justice system of Iran, despite recognizing corporate criminal liability and restorative responses in the Islamic Penal Code and the Code of Criminal Procedure enacted in 2013, has not made significant use of empirical studies and field research from other jurisdictions in adopting restorative principles in addressing corporate crimes; therefore, there is a perceived need for legal reform and development in this area.</p> <p>پارادایم عدالت ترمیمی در یک رویکرد کل‌نگرانه در پی پاسخ‌ به نیازهای ناشی از وقوع جرم است. کشورهای مختلف با استفاده از این رویکرد در جرایم شرکتی و با گسترش مفهوم «فرایندهای ترمیمی» و مواجهه با کنشگران عموما سنجشگر و منطقی، آسیب‌های ناشی از این دسته از جرایم را شناسایی کرده و با استفاده از پاسخ‌هایی همچون جبران خسارت با شرط تعلیق مجازات، اصلاح موقعیت و رویه‌های جرم‌زا، خودتنظیمی، جبران خسارت تمثیلی و خدمات اجتماعی، سیاست‌های کیفری جدیدی تدوین کرده‌اند. یافته‌های این مقاله، که با روش توصیفی– تحلیلی نگارش یافته شده، حاکی از آن است که نظام عدالت کیفری ایران علی‌رغم به رسمیت شناختن مسئولیت کیفری شرکت‌ها و پاسخ‌های ترمیمی در قانون مجازات اسلامی و قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، همچنان استفاده قابل اعتنایی از مطالعات میدانی و یافته‌های تجربی سایر کشورها در اقتباس از آموزه‌های ترمیمی در پاسخ به مسأله  جرایم شرکتی نکرده و در این زمینه نیاز به اصلاح و توسعه قوانین احساس می‌شود.</p> https://jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/522/306