Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 6 1403 06 30 Examining the Rule of “La-Zarar” in Damages Arising from Broken Engagements in Civil Law and the Viewpoint of Imam Khomeini بررسی قاعده لاضرر درخسارت برهم خوردن نامزدی، ‏درقانون مدنی و دیدگاه امام خمینی (ره) 238 247 10.61838/jecjl.393 FA مهدی زارعی عالمی دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق، واحد ساری ، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. عباس عرب خزائلی استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي،‏ ساری، ایران. سید مهدی احمدی استادیار، گروه فقه و حقوق، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.‏ Journal Article 1403/02/06 <p>The central question of the present study is whether the rule of La-Zarar (“no harm and no harassment”) can serve as a legal basis for claiming damages arising from the dissolution of an engagement (namzadi) under Iranian law, and how the Civil Code and jurisprudential interpretations—particularly the opinion of Imam Khomeini—offer guidance on this matter. The significance of this topic lies in the absence of an explicit legal provision concerning compensation for material and moral damages caused by the annulment or termination of an engagement. This legal gap has consistently led to divergent judicial practices and uncertainty for the aggrieved party. A correct interpretation of the La-Zarar rule and its proper application can fill important gaps in ensuring fairness and preventing irreparable harm between the parties. Using an analytical-comparative approach, this study first examines the relevant provisions of the Civil Code (Articles 1035–1040) and the jurisprudential texts related to the La-Zarar principle, with a particular focus on the opinions of Imam Khomeini. It then critiques the existing approaches and interpretations. The overall findings of the research indicate that the La-Zarar rule, both in Islamic jurisprudence and in Iranian statutory law, can be invoked as a legitimate basis for compensating certain damages resulting from the breaking of an engagement, provided that the harm is extraordinary and provable.</p> <p>بیان مسئله تحقیق حاضر حول محور این پرسش است که آیا قاعده لاضرر می‌تواند مبنای مطالبه خسارت ناشی از برهم‌خوردن نامزدی در حقوق ایران باشد و چگونه قانون مدنی و دیدگاه فقهی به‌ویژه نظر امام خمینی(ره) در این خصوص راهگشا است؟ اهمیت موضوع از آن جهت است که فقدان حکم صریح درباره خسارت معنوی و مادی ناشی از فسخ یا برهم‌خوردن نامزدی همواره موجب اختلاف رویه‌ها و تردید در حقوق زیان‌دیده شده و تفسیر درست از قاعده لاضرر و نحوه اِعمال آن می‌تواند خلاهای مهمی در حمایت از اصل انصاف و رفع ضرر جبران‌ناپذیر میان طرفین را پر کند. این مطالعه با رویکرد تحلیلی-تطبیقی، نخست متون قانون مدنی (مواد ۱۰۳۵ تا ۱۰۴۰) و فقهی مرتبط با قاعده لاضرر و به‌ویژه آرای امام خمینی(ره) را بررسی و رویکردهای موجود را نقد می‌کند. نتایج کلی این پژوهش نشان می‌دهد که قاعده لاضرر، هم در بعد فقهی و هم در حقوق موضوعه ایران، می‌تواند به عنوان مبنایی معتبر برای جبران برخی خسارات ناشی از برهم زدن نامزدی مورد استناد باشد، مشروط بر آن‌که ضرر، غیر متعارف و قابل اثبات باشد.</p> https://jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/393/249