Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 3 پیاپی 12 1404 10 10 Examination of Legal Theories on the Nature of International Commercial Arbitration with an Approach to the Source of the Arbitrator’s Authority بررسی نظریه‌های حقوقی ماهیت داوری تجاری بین‌المللی با رویکرد منشأ اختیار داور 1 17 10.61838/jecjl.275 FA مهدی طهرانی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه قم، قم، ایران. لیلا باجلان کارشناسی ارشد، گروه حقوق، دانشگاه مفید، قم، ایران. Journal Article 1404/01/25 <p>The institution of arbitration is a universal establishment rooted in the agreement between the parties and must be administered and organized in accordance with the principles of contract. However, determining the nature of this institution has always been subject to significant challenges and divergent views among scholars in this field. The arbitration agreement, over the past two decades, has increasingly been recognized as an ambiguous phenomenon in the procedural relations of arbitral disputes, which has led to the development of various theories to explain its nature. The primary source of ambiguity lies in the origin of the arbitrators’ authority, with some scholars considering this authority to be “contractual” and others viewing it as “jurisdictional,” each carrying different implications and consequences. The present study seeks to examine judicial theories concerning international commercial arbitration. Specifically, the article aims to answer the question: how can the nature of the arbitration institution be accepted within the framework of judicial theories? In response to this question, the study advances the hypothesis that under the judicial theory, the arbitrator should be regarded as a “judge,” and arbitral awards should be deemed to have been issued by the national court.</p> <p>نهاد داوری، تأسیسی جهان‌شمول است که ریشه در قرارداد فی‌مابین طرفین دارد و می‌بایست بر طبق اصول قرارداد، مدیریت و سامان‌دهی گردد؛ اما این که این نهاد از چه ماهیتی برخوردار است، همواره با چالش‌ها و اختلافِ نظرهای گسترده‌ای در میان نویسندگان این حوزه روبه‌رو بوده است. قرارداد داور، طی دو دهة گذشته به‌عنوان پدیده‌ای مبهم در روابط دادرسی دعاوی داوری، بیش از پیش شناخته‌شده و همین امر، موجب ارائة نظریه‌های متفاوت به منظور تبیین این ماهیت شده است. آنچه بیش از همه موجب ابهام شده، منشأ اختیار داوران است که برخی صاحب‌نظران این اختیار را «قراردادی» و عده‌ای نیز آن را «صلاحیتی» دانسته‌اند؛ که هر یک دارای آثار و نتایج متفاوتی هستند. پژوهش حاضر، در صدد بررسی<strong> </strong>نظریه‌های قضایی<strong> </strong>مربوط به<strong> </strong>داوری تجاری بین‌المللی بر آمده است. مقاله، به‌طور خاص، در پیِ پاسخ‌گویی به این پرسش است که ماهیت نهاد داوری در قالب نظریات قضایی چگونه قابل پذیرش است؟ در پاسخ‌گویی به پرسش فوق، این فرضیه را مطرح می‌سازیم که در نظریة قضایی، باید به داور به به‌عنوان «قاضی» نگریسته شده، و آراء داوری از سوی دادگاه ملّی صادر گردد.</p> https://jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/275/172