Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 1 پیاپی ۲ 1402 12 29 Governing Principles of Bank Guarantees in Iranian Law اصول حاکم بر ضمانت­نامه­های بانکی در حقوق ایران 50 65 10.61838/jecjl.237 FA عباس قوتی گروه حقوق خصوصی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. آرزو ملکشاه گروه حقوق، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. احمد امی گروه حقوق، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1402/11/23 <p>Bank guarantees are among the most significant legal instruments for securing financial obligations in both domestic and international commercial relations. Unlike the traditional institution of civil suretyship, this instrument features an independent, irrevocable structure grounded in commercial and banking customs. The governing principles of bank guarantees—including the principle of independence from the underlying contract, the principle of immediacy, the principle of documentary appearance, the principle of good faith, the principle of prohibition of abuse of rights, and the principle of the beneficiary’s reliance on the bank’s commitment—offer a coherent framework for interpreting, drafting, and enforcing these instruments. Accordingly, the aim of the present study is to elucidate the governing principles of bank guarantees in Iranian law. The findings, derived from a descriptive-analytical methodology and library-based sources, reveal that in the Iranian legal system, due to the absence of a specific statute on bank guarantees, these principles play a critical role in filling legal gaps, organizing banking practices, and guiding the legal interpretation of guarantee instruments. Judges, legal advisors, and arbitrators, by relying on these principles, are enabled to make decisions aligned with international commercial customs and equitable trade practices. Furthermore, these principles are extensively applied in drafting guarantee texts, determining demand conditions, limiting the bank's liability, and combating fraudulent or fictitious claims. The results of this research indicate that these principles not only serve as the current interpretive and operational basis, but also possess the potential to become the backbone of future legislation regarding bank guarantees. Their coherence, broad applicability, and alignment with international standards have rendered these principles a strategic tool in the advancement of banking law in Iran.</p> <p>ضمانت‌نامه‌های بانکی از مهم‌ترین ابزارهای حقوقی برای تضمین تعهدات مالی در روابط تجاری داخلی و بین‌المللی محسوب می‌شوند. برخلاف نهاد سنتی ضمان مدنی، این ابزار دارای ساختاری مستقل، غیرقابل رجوع و مبتنی بر عرف تجاری و بانکی است. اصول حاکم بر ضمانت‌نامه‌های بانکی، همچون اصل استقلال از قرارداد پایه، اصل فوریت، اصل ظاهر اسناد، اصل حسن نیت، اصل منع سوءاستفاده از حق و اصل قابلیت اتکای ذی‌نفع به تعهد بانک، چارچوبی منسجم برای تفسیر، تنظیم و اجرای این اسناد فراهم می‌کنند. در همین راستا، هدف از پژوهش حاضر تبیین اصول حاکم بر ضمانت­نامه­های بانکی در حقوق ایران می­باشد. یافته­های پژوهش حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی و با ابزار کتابخانه­ای گردآوری شده است نشان می­دهد که، در نظام حقوقی ایران، به دلیل فقدان قانون خاص در زمینه ضمانت‌نامه‌های بانکی، این اصول نقش اساسی در پر کردن خلاءهای قانونی، ساماندهی رویه‌های بانکی، و تفسیر حقوقی اسناد ایفا می‌کنند. دادرسان، مشاوران حقوقی و داوران، با اتکای به این اصول، امکان اتخاذ تصمیمات منطبق با عرف بین‌المللی و عدالت تجاری را به‌دست می‌آورند. همچنین، اصول مزبور در تدوین متن ضمانت‌نامه، تعیین شرایط مطالبه، محدودسازی مسئولیت بانک، و مقابله با مطالبه‌های متقلبانه یا صوری کاربرد فراوانی دارند. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که، این اصول نه‌تنها مبنای تفسیری و اجرایی کنونی هستند، بلکه ظرفیت تبدیل شدن به ستون فقرات قانون‌گذاری آتی در زمینه ضمانت‌نامه‌های بانکی را نیز دارند. انسجام، قابلیت اعمال گسترده و هماهنگی با استانداردهای بین‌المللی، این اصول را به ابزاری راهبردی در توسعه حقوق بانکی ایران تبدیل کرده است<em>.</em></p> https://jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/237/248