Maher Publishing Institute دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی 2 پیاپی 5 1403 03 21 Feasibility Analysis of the Jurisprudential and Legal Use of Artificial Intelligence as a Means of Evidence in Civil and Criminal Proceedings امکان سنجی فقهی و حقوقی استفاده از هوش مصنوعی به عنوان یکی از ادله اثبات دعاوی در امور حقوقی و کیفری 143 158 10.61838/jecjl.210 FA طیبه عارف نیا گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شمس الله شالیگر گروه فقه و مبانی حقوق و اندیشه امام خمینی (ره)، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی محمدیان امیری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران Journal Article 1402 12 08 <p>With the significant advances in modern technologies, particularly in the field of Artificial Intelligence (AI), the potential application of this technology in various legal and judicial arenas is rapidly expanding. Artificial Intelligence, as a novel tool, can play a crucial role in the analysis and substantiation of claims. This study explores the use of AI in evidentiary procedures, especially in the context of digital evidence, big data analysis, and the simulation of legal reasoning. One of the main objectives of this research is to identify the diverse applications of Artificial Intelligence within judicial systems. Specifically, in litigation and evidentiary processes, AI can provide substantial assistance to legal practitioners and judges through rapid and precise data processing in the analysis of various types of evidence. Among its applications are the identification of behavioral patterns in similar cases, the classification of documents and records, the analysis of digital data and electronic evidence, and the simulation of legal argumentation. Additionally, the use of AI in predicting judicial decisions based on similar precedents may enhance both the accuracy and speed of judicial procedures. The significance of this research lies in the fact that AI, in addition to improving the precision and speed of adjudicating disputes, may also contribute to the reduction of litigation costs and the enhancement of transparency in judicial decisions. Nonetheless, challenges such as ethical concerns, privacy protection, and technical limitations in implementing this technology must be carefully considered. Ultimately, it appears that the use of Artificial Intelligence in evidentiary processes—provided that appropriate principles and regulations are observed—can significantly improve the efficiency and accuracy of the judicial system.</p> <p>با پیشرفت‌های چشمگیر در فناوری‌های نوین، به‌ویژه در حوزه‌ی هوش مصنوعی (AI)، امکان استفاده از این تکنولوژی در عرصه‌های مختلف حقوقی و قضائی در حال افزایش است. هوش مصنوعی به‌عنوان ابزاری نوین می‌تواند در تحلیل و اثبات دعاوی نقش مهمی ایفا کند. این تحقیق به بررسی استفاده از هوش مصنوعی در فرایندهای اثبات دعاوی، به‌ویژه در زمینه شواهد دیجیتال، تحلیل داده‌های حجیم و شبیه‌سازی استدلال‌های حقوقی می‌پردازد. یکی از اهداف اصلی این تحقیق، شناسایی کاربردهای مختلف هوش مصنوعی در سیستم‌های قضائی است. به‌طور خاص، در دادرسی‌ها و اثبات دعاوی، هوش مصنوعی می‌تواند با پردازش سریع و دقیق اطلاعات، کمک شایانی به وکلای دادگستری و قضات در تحلیل شواهد مختلف نماید. از جمله کاربردهای آن می‌توان به شناسایی الگوهای رفتاری در پرونده‌های مشابه، طبقه‌بندی اسناد و مدارک، تحلیل داده‌های دیجیتال و شواهد الکترونیکی، و شبیه‌سازی استدلال‌های حقوقی اشاره کرد. همچنین، استفاده از AI برای پیش‌بینی تصمیمات قضائی بر اساس سوابق مشابه، می‌تواند دقت و سرعت فرایندهای قضائی را افزایش دهد.  اهمیت این تحقیق در این است که هوش مصنوعی می‌تواند علاوه بر افزایش دقت و سرعت در رسیدگی به دعاوی، در کاهش هزینه‌های دادرسی و شفافیت تصمیمات قضائی نیز مؤثر باشد. با این حال، چالش‌هایی مانند مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و محدودیت‌های فنی در پیاده‌سازی این تکنولوژی باید مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، به نظر می‌رسد که استفاده از هوش مصنوعی در اثبات دعاوی، با رعایت اصول و مقررات مناسب، می‌تواند به‌طور چشمگیری کارایی و دقت سیستم قضائی را بهبود بخشد.</p> https://jecjl.com/index.php/jecjl/article/download/210/148