مصادیق و آثار عیوب اراده در قراردادها در ایران، انگلستان و مصر - شاکرمی محمد; علی کرمی حمیدرضا; رجبی اکبر (دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی)
عيوب اراده بر اوضاع و احوال خاص دلالت کرده و موجب بی‌اعتباری با کم اعتباری قصد و رضا و به تبع آن قرارداد می‌گردد. در این تحقیق با هدف شناخت مصادیق و آثار عیوب اراده در ایران، انگلستان و مصر با روش توصیفی، تحلیلی و مقایسه‌ای به بررسی موضوع پرداخته شد و یافته‌های ذیل حاصل گردید. اکراه و اشتباه به عنوان دو عیب اصلی اراده در هر سه نظام حقوقی مورد مطالعه می‌باشند و تدلیس در انگلستان و مصر به صراحت به عنوان عیب اراده مطرح شده است، لیکن در ایران به طور ضمنی می‌توان آن را از عیوب اراده تلقی کرد. اعمال نفوذ ناروا در انگلستان به طور مستقل از عیوب اراده محسوب می‌شود، در حالیکه در ایران و مصر برخی از مصادیق آن را تحت عنوان اکراه می‌توان به عنوان عیب اراده محسوب نمود. اثر اکراه در هر سه کشور مورد مطالعه امکان بطلان است و اثر کلی اشتباه در انگلستان بطلان است، در حالیکه در ایران و مصر باید بین حالات مختلف اشتباه تفاوت قائل شد. تدلیس در ایران به عنوان عیب اراده تلقی نمی‌گردد و از این جهت که تدلیس ارتباط نزدیکی با اشتباه دارد، ماهیتا موجب عیب در اراده می‌گردد. امکان مطالبه خسارت در موارد تدلیس در نظام حقوقی انگلستان و ایجاد محدودیت برای طرح دعاوی ناشی از عیوب اراده در مصر، راهکارهای قابل استفاده در نظام حقوقی ایران در موضوع عیوب اراده می‌باشند.